Wednesday, March 26, 2008
Friday, March 04, 2005
BULLETJE EN BOONESTAAK
Vanaf de Naardense Annastraat was jarenlang, een met klimop begroeide
schuur, te zien. Deze dateerde van omstreeks 1800 en is op 4 november
1991 afgebroken. De bedoelde takkenbossenschuur behoorde in de jaren
dertig en veertig aan bakker T. van Wettum. (1) Ieder jaar kwamen er
wagens vol takkenbossen, die daar werden opgeslagen. Van Wettum bezat
nog een ouderwetse oven, waarin takkenbossen werden gestookt. De schuur
grensde aan de steeg en de inrit van mijn ouderlijke boerderij
Zwanenburg. (2) De bakker was een van onze achterburen. Hij had twee
zonen. De jongste Roeli (geb. ca. 1933) , was van mijn leeftijd en werd
in de buurt 'Bulletje' genoemd. Zijn iets oudere broer Teunis was
daarentegen lang en mager. Beiden deden mij in mijn jongensjaren denken
aan de twee striphelden Bulletje en Boonestaak (3) . Dit stripverhaal
verscheen in de dertiger jaren in het dagblad 'Het Volk'. De kleine
Bulletje en de magere Boonestaak beleefden allerlei avonturen. Hun
evenbeelden waren dus mijn buurjongens.
In de oorlogstijd waren alle jeugdverenigingen verboden, uitgezonderd de
NSB jeugdstorm. De jeugd moest zich daarom zelf vermaken. Veel jongens
vormden samen ongeorganiseerde groepjes. In ons vestingstadje waren de
vestingwallen altijd een geliefkoosd speelterrein geweest. Het was
verboden militair terrein, maar voor 1940 het was een sport om over de
hekken te klimmen en uit handen van de politie te blijven. De Duitse
bezetters waren echter niet bepaald kindvriendelijk, de wallen waren nu
gevaarlijk geworden. De jeugd zocht en vond andere ontmoetingsplaatsen.
Overal in de Vesting, waar grote lege ruimten waren, ontstonden clubs.
De stallen van onze boerderij trokken een stel jongens, terwijl bij
buurman Aart Keijer een andere troep samenkwam. De takkenbossenschuur
van bakker Van Wettum herbergde weer een andere groep. Logisch dat er
rivaliteit was tussen de clubs. Vaak werd er onderling gevochten. De
jongens sloegen elkaar met stokken of gooiden stenen. We raakten slaags
op straat, of soms op de Bedekte Weg (4) . Maar vaker was het tussen
onze ploeg en de bakkersclub. Dat vond plaats op de erfscheiding van de
gemeenschappelijke steeg. Die grens deed tevens dienst als 'met' bij het
'potje pikken' of als honk bij het 'pinkelen'. Onze club had het
voordeel, dat de groenteboer D. de Groot verrotte groenten en fruit op
onze mestvaalt dumpte. Zodoende beschikten wij over rotte vruchten om
mee te gooien. Eens had ik een partijtje rotte tomaten tot mijn
beschikking. Samen met mijn vriendje Herman Kruijswijk bekogelde wij de
beide bakkersjongens. Zij trokken zich terug in de takkenbossenschuur.
Ik wachtte hen op in de inham van de schuur, ter plaatse van de grote
schuurdeuren. Gespannen keek ik naar de kleine zijdeur waarin zij
gevlucht waren. Plots werd de deur op een kier geopend. In een reflex
gooide ik mijn rotte tomaat. De deur werd direct gesloten, maar ik zag
tot mijn grote schrik nog net het gezicht van de bakkersvrouw. Snel
vluchtte ik met Herman Kruijswijk achterom zijn ouderlijk huis binnen.
Staande op de WC bril hadden we beiden een uitzicht op de achterdeur van
onze boerderij. Mevrouw Van Wettum stapte op hoge benen naar mijn
moeder. Daar deed ze haar beklag over mijn wangedrag. Ik wachtte tot de
kust weer veilig was. Bij thuiskomst kreeg ik behoorlijk op mijn kop van
mijn moeder.
____________________________________________________________________________
1. De buurtjeugd op een handkar. Twee oudere jongens zitten op het dak van de takkenbossenschuur.
Binnen de Vesting Naarden waren meer van dergelijke
takkenbossenschuren. Bakker Brouwer bezat er een in de Katrepel en
bakker Van Rooijen in de Jan Massenstraat.
2. In 1967 werd een 17e eeuwse boerderij in de Bussummerstraat
afgebroken. De boerderij had de huisnummers 27, 29 en 31. In het
laatste kwart van de 19e eeuw voorzag de toenmalige eigenaar, genaamd
Zwaan, zijn toegangshek van de naam 'Zwanenburg'.
3) Bulletje en Boonestaak. Stripserie van de schrijver A.M. de Jong
4) Tussen de binnen en buitengracht van de Vesting liggen de 'Bedekte
wegen' .
______________________________________________________
DE OMROEPER 1992 jrg. 5 nr. 2
F.J.J. de Gooijer
Gastenboek
http://gooijer.netfirms.com/
http://gooijer.nl.jouwpagina.nl/
Voor afbeeldingen en foto's, zie:
http://gooiland.vijftigplusser.nl/
_____________________________________________________
schuur, te zien. Deze dateerde van omstreeks 1800 en is op 4 november
1991 afgebroken. De bedoelde takkenbossenschuur behoorde in de jaren
dertig en veertig aan bakker T. van Wettum. (1) Ieder jaar kwamen er
wagens vol takkenbossen, die daar werden opgeslagen. Van Wettum bezat
nog een ouderwetse oven, waarin takkenbossen werden gestookt. De schuur
grensde aan de steeg en de inrit van mijn ouderlijke boerderij
Zwanenburg. (2) De bakker was een van onze achterburen. Hij had twee
zonen. De jongste Roeli (geb. ca. 1933) , was van mijn leeftijd en werd
in de buurt 'Bulletje' genoemd. Zijn iets oudere broer Teunis was
daarentegen lang en mager. Beiden deden mij in mijn jongensjaren denken
aan de twee striphelden Bulletje en Boonestaak (3) . Dit stripverhaal
verscheen in de dertiger jaren in het dagblad 'Het Volk'. De kleine
Bulletje en de magere Boonestaak beleefden allerlei avonturen. Hun
evenbeelden waren dus mijn buurjongens.
In de oorlogstijd waren alle jeugdverenigingen verboden, uitgezonderd de
NSB jeugdstorm. De jeugd moest zich daarom zelf vermaken. Veel jongens
vormden samen ongeorganiseerde groepjes. In ons vestingstadje waren de
vestingwallen altijd een geliefkoosd speelterrein geweest. Het was
verboden militair terrein, maar voor 1940 het was een sport om over de
hekken te klimmen en uit handen van de politie te blijven. De Duitse
bezetters waren echter niet bepaald kindvriendelijk, de wallen waren nu
gevaarlijk geworden. De jeugd zocht en vond andere ontmoetingsplaatsen.
Overal in de Vesting, waar grote lege ruimten waren, ontstonden clubs.
De stallen van onze boerderij trokken een stel jongens, terwijl bij
buurman Aart Keijer een andere troep samenkwam. De takkenbossenschuur
van bakker Van Wettum herbergde weer een andere groep. Logisch dat er
rivaliteit was tussen de clubs. Vaak werd er onderling gevochten. De
jongens sloegen elkaar met stokken of gooiden stenen. We raakten slaags
op straat, of soms op de Bedekte Weg (4) . Maar vaker was het tussen
onze ploeg en de bakkersclub. Dat vond plaats op de erfscheiding van de
gemeenschappelijke steeg. Die grens deed tevens dienst als 'met' bij het
'potje pikken' of als honk bij het 'pinkelen'. Onze club had het
voordeel, dat de groenteboer D. de Groot verrotte groenten en fruit op
onze mestvaalt dumpte. Zodoende beschikten wij over rotte vruchten om
mee te gooien. Eens had ik een partijtje rotte tomaten tot mijn
beschikking. Samen met mijn vriendje Herman Kruijswijk bekogelde wij de
beide bakkersjongens. Zij trokken zich terug in de takkenbossenschuur.
Ik wachtte hen op in de inham van de schuur, ter plaatse van de grote
schuurdeuren. Gespannen keek ik naar de kleine zijdeur waarin zij
gevlucht waren. Plots werd de deur op een kier geopend. In een reflex
gooide ik mijn rotte tomaat. De deur werd direct gesloten, maar ik zag
tot mijn grote schrik nog net het gezicht van de bakkersvrouw. Snel
vluchtte ik met Herman Kruijswijk achterom zijn ouderlijk huis binnen.
Staande op de WC bril hadden we beiden een uitzicht op de achterdeur van
onze boerderij. Mevrouw Van Wettum stapte op hoge benen naar mijn
moeder. Daar deed ze haar beklag over mijn wangedrag. Ik wachtte tot de
kust weer veilig was. Bij thuiskomst kreeg ik behoorlijk op mijn kop van
mijn moeder.
____________________________________________________________________________
1. De buurtjeugd op een handkar. Twee oudere jongens zitten op het dak van de takkenbossenschuur.
Binnen de Vesting Naarden waren meer van dergelijke
takkenbossenschuren. Bakker Brouwer bezat er een in de Katrepel en
bakker Van Rooijen in de Jan Massenstraat.
2. In 1967 werd een 17e eeuwse boerderij in de Bussummerstraat
afgebroken. De boerderij had de huisnummers 27, 29 en 31. In het
laatste kwart van de 19e eeuw voorzag de toenmalige eigenaar, genaamd
Zwaan, zijn toegangshek van de naam 'Zwanenburg'.
3) Bulletje en Boonestaak. Stripserie van de schrijver A.M. de Jong
4) Tussen de binnen en buitengracht van de Vesting liggen de 'Bedekte
wegen' .
______________________________________________________
DE OMROEPER 1992 jrg. 5 nr. 2
F.J.J. de Gooijer
Gastenboek
http://gooijer.netfirms.com/
http://gooijer.nl.jouwpagina.nl/
Voor afbeeldingen en foto's, zie:
http://gooiland.vijftigplusser.nl/
_____________________________________________________
Labels: Gooise geschiedenis
